Bijbels en hulp in Armenië: een reis van hoop en verbondenheid

Van de stichting ‘Deel je talenten’ uit Hasselt ontvingen wij nieuws uit Armenië:

Met een groep van 27 mensen zijn wij tien dagen in Armenië geweest om de lokale bevolking te ondersteunen. Naast praktische hulp mochten we ook iets doorgeven van Gods Woord. De 40 Armeenstalige Bijbels die wij van de GBS hadden meegekregen, zijn tijdens deze reis allemaal uitgedeeld.

Op zondagmorgen bezochten we een protestantse kerkdienst in Yerevan. Toen de gemeente hoorde dat wij Bijbels bij ons hadden, werd gevraagd of er enkele exemplaren beschikbaar waren. Vanwege het grote tekort aan betrouwbaar vertaalde Bijbels hebben wij deze gemeente 15 GBS-Bijbels mogen geven. De gemeente, één van de zeven protestantse deelgemeenten in Yerevan, telt ongeveer 200 bezoekers. Diezelfde avond werden de Bijbels dankbaar opgehaald.

Ook brachten we een bezoek aan Hartagyugh, een dorp in het noorden van Armenië. Vorig jaar mochten wij financieel bijdragen aan de bouw van een kerkje. Inmiddels groeit de gemeente daar zichtbaar. De burgemeester is een grote drijvende kracht achter het gemeentewerk. In de kerk is een kleine bibliotheek ingericht. Bezoekers die voor het eerst komen ontvangen een Nieuw Testament. Wie betrokken blijft bij de gemeente, krijgt uiteindelijk een volledige GBS-Bijbel. Tijdens mijn bezoeken aan verschillende woningen, waar we projecten voor 2027 hebben bekeken, zag ik op meerdere plaatsen de uitgedeelde Bijbels liggen. Dat was een bijzondere bemoediging.

In Arpeni, het andere dorp dat we bezochten, is ons werk nog minder bekend en hebben we minder contacten. Toch mochten we daar iets heel waardevols betekenen voor Manush, een oudere vrouw wier woning we hebben opgeknapt.

Haar levensverhaal maakte diepe indruk. Ze is nooit getrouwd. Bij de zware aardbeving van 1988 verloor ze haar ouders, haar broer en haar schoonzus. Daarna heeft zij haar neefje opgevoed, maar ook hij overleed op dertigjarige leeftijd als gevolg van alcoholproblemen. Sindsdien leeft ze alleen, zonder directe familie.

Toen het werk aan haar huis was afgerond, zei ze ontroerd:

“Ik heb altijd voor anderen gezorgd, en nu geeft God mij dit terug.”

Die woorden raakten ons allemaal. Het maakte duidelijk dat wij slechts de middelen mochten zijn waardoor Gods zorg zichtbaar werd. Ook Manush ontving een Armeense Bijbel.

We kijken met grote dankbaarheid terug op deze reis. Niet alleen omdat we praktische hulp mochten bieden, maar vooral omdat Gods Woord op verschillende plaatsen terecht is gekomen bij mensen die ernaar verlangen. Dat geeft hoop voor de toekomst.